Wkrętarki z mechanicznym ogranicznikiem momentu obrotowego

Powstanie pierwszej elektrycznej wkrętarki zostało zgłoszone w 1922 roku przez Black & Decker1 , a w 1925 roku przez niemiecką firmę C. & E. Fein2. Wkrętarka jest urządzeniem mechanicznym służącym do wkręcania i wykręcania śrub, wkrętów samogwintujących, zaślepek i innych typów elementów złącznych, a także do wiercenia otworów (w obecności uchwytu krzywkowego lub przy stosowaniu wierteł z chwytem sześciokątnym).

Wkrętarka – praktyczne elektronarzędzie

wkrętarki milwaukeePowstanie pierwszej elektrycznej wkrętarki zostało zainspirowane działaniem wiertła. Wkrętarka, która może być używana do wkręcania i odkręcania wszystkich rodzajów śrub i wkrętów, różni się od wiertła zdolnością do obracania się w obu kierunkach, a także ograniczeniem momentu obrotowego dostępnego na wrzecionie, zarówno przez ograniczenie prądu, jak i przez urządzenie sprzęgłowe. Od masy 30 kg w chwili powstania wkrętarki milwaukee ważą obecnie mniej niż 3 kg w przypadku najnowszych modeli. Nowsze wkrętarki są zazwyczaj „bezprzewodowe” i pracują na akumulatorach. Większość z nich posiada również oświetlenie LED. Istnieje także szereg modeli z obrotową głowicą oraz wersje pneumatyczne, które pracują z kompresorem. Do pracy ze śrubami i wkrętami stosuje się wymienne wkładki wkrętakowe (końcówki) o różnych zakończeniach, którymi są z jednej strony stalowy pręt z ujednoliconym sześciokątnym chwytem, a z drugiej strony część robocza wsunięta w szczelinę elementu złącznego.

Końcówki wkrętarek mogą być montowane albo bezpośrednio w uchwycie zaciskowym (końcówki od długości 50 mm), albo w uchwycie na końcówki (w przypadku wkrętarek o standardowej długości 25 mm) lub, jeśli są dostępne, w sześciokątnym zagłębieniu we wrzecionie urządzenia. Wkrętarka pokładowa ma długi uchwyt, dzięki czemu użytkownik nie musi się pochylać.